Het jaar volgens de Gregoriaanse kalender loopt bijna ten einde. Wat een jaar is het geweest, op zoveel, heel tegenstrijdige manieren. Ik voel dat ik, voordat ik doelen kan gaan stellen voor 2024, eerst met dankbaarheid moet terugkijken op 2023. Ik voel dat ik, na een aantal goede jaren waarin ik echt (echt) hard heb gewerkt, me nu kan richten op een gezonde balans tussen werk en thuis/work, en ook tijd kan besteden aan mijn persoonlijke spirituele ontwikkeling.
Voordat ik begin met de hoogtepunten van elke maand, wil ik eerst JOU bedanken. De mensen die mijn website bezoeken, mijn berichten lezen en een reactie achterlaten of me terugschrijven. Niemand wil in het luchtledige werken, en het is zo fijn om te weten dat we deze warme, steunende gemeenschap hebben. Vooral toen de oorlog uitbrak en zovelen bij me informeerden, waardeer ik dat enorm.
Dus wat waren dit jaar de hoogtepunten, met betrekking tot verf?
Januari
Een groot verfproject: 12 handgeweven wollen sjaals rood verven met meekrapwortels. Dit was het vervolg op een reconstructie van het rood verven van geitenhuiden, een project voor promovendus Daniel Sánchez Muñoz uit Spanje.
Februari
Ik bestudeerde aluminiumlactaat als beitsmiddel, en deed wat proefjes met vegan wol om te zien of het een goed alternatief zou zijn voor gewone wol. Ook maakte ik een gebedssjaal waar ik echt trots op ben.
Ik maakte eindelijk de proefboeken die ik al zo lang wilde maken.
De blog waarin aluminiumlactaat wordt vergeleken met andere aluminiumhoudende beitsmiddelen vind je hier.
Maart
Ik kreeg de uitnodiging om deel te nemen aan een tentoonstelling over duurzaamheid in de mode. Daarmee begon het project om meer dan 130 kleurstalen van verfstoffen op silk charmeuse te verven. Dit was verreweg het ingewikkeldste verfproject dat ik ooit heb gedaan en het zou me twee maanden kosten om het af te ronden.
In maart deed ik het grootste deel van de gele en groene tinten.
April
April draaide volledig om gehaast de eindstreep halen voor de tentoonstelling. Ik had geluk dat twee dames kwamen helpen en het is me gelukt. Maar kun je je voorstellen dat je zelfs 133 monsters moet strijken?
Je kunt meer foto's en een video van deze tentoonstelling zien hier.
Mei
Een geslaagde workshop in Nederland, terug naar waar ik ben geboren. Amersfoort had prachtig weer en prachtige deelnemers die drie dagen lang samen met mij natuurlijke verfstoffen bestudeerden. Ik slaagde er zelfs in om Elly te ontmoeten, die 100 meter bij me vandaan lesgaf.
Juni
Ik kreeg de kans om me aan te sluiten bij de studio van Sandrine Rozier voor een intensieve gezamenlijke inspanning om 50+ tinten in natuurlijke verfstoffen te reproduceren, uit het receptenboek van Paul Gout, meesterverver uit de 18e eeuw. Ik ontmoette Dominique Cardon, van wie ik al jarenlang een groot bewonderaar ben.
Dat waren 5 dagen hard werken en het was grotendeels in het Frans, wat een uitdaging was (zeker als je gehoor achteruitgaat). Kijk eens naar dat feest van kleur daar.
Je kunt alles over dat bezoek lezen hier.
Juli
In juli werd mij gevraagd te werken aan een project dat al lang in mijn hoofd leefde: monsters recreëren van de kleuren die in de Joodse teksten worden genoemd.
Deze monsters zullen hangen in de permanente opstelling van de Ptil Tekhelet-tentoonstelling over bijbelse verfstoffen. Ptil Tekhelet zit in Israël en houdt zich bezig met de productie en educatie rond purperslakverf.
De wol die ik gebruikte is een replica van broadcloth uit de 18e eeuw.
Ik zou dit opnieuw maken met wol die dichter in de buurt komt van wat oorspronkelijk gedragen zou zijn in de periode van de Eerste en Tweede Tempel, maar dat is misschien een project voor 2024.
Lees meer over deze kleuren hier.
Augustus
We reisden als gezin naar Mexico. Ik gaf een week les in San Miguel de Allende en de rest van die maand brachten we reizend en bezoekend bij vrienden in Mexico door.
Het was het langste avontuur dat we in het buitenland hebben gehad en het was geweldig. (Ik zou echt alles doen om augustus in Israël te vermijden, want het is zo HEET).
De workshop had een geweldige groep, met een aantal terugkerende studenten (zo fijn) en enkele van de studenten die naar San Miguel kwamen, komen nu ook in mei naar Nederland met mij mee 2024.
In augustus begonnen we ook met de wenskaartenruil, die nog steeds doorgaat.
September
Jetlag, bijwerken van studiowerkzaamheden, een bruiloft en een heleboel Joodse feestdagen, het was een intense maand maar we hebben het gered.
Qua verf waren er niet veel dingen die het delen waard zijn, maar ik zal de gekleurde draden delen die ik voor een Judaica-ontwerper heb gemaakt. Ik ben dol op die eigenzinnige kleuren. Ik ben ook begonnen met het verven van mijn eigen kleding (omdat de schoenmaker op blote voeten loopt), en ik gaf een kleine privéworkshop voor een lieve vrouw die meubels ontwerpt van katoenen touw.
Oktober
Op oktober 7 werden we wakker van het geluid van raketten en alarmen. Die avond werd onze studio geraakt door een raket. Een paar dagen later kreeg ik de opdracht om tzitzit legergroen te verven voor onze soldaten. Na een mislukte poging om dat op natuurlijke wijze te doen met granaatappelschillen, moest ik overstappen op synthetische kleurstoffen vanwege de enorme hoeveelheid en tijdsdruk van de klus. Uiteindelijk heb ik 1100 shirts geverfd.
Hier wil ik iedereen bedanken die heeft gedoneerd, zodat we alle shirts, de verf en de uitrusting konden kopen en de shirts konden brengen waar ze nodig waren.
Je kunt meer lezen over dat project hier.
In oktober zou ik ook naar Indonesië reizen om de ongelooflijke EcoPrinting-community op Java te ontmoeten en ermee samen te werken. Die vlucht werd door de oorlog geannuleerd, maar ze lieten me toch voelen alsof ik deel uitmaakte van het festival en ik hou van mijn vrienden Inen, Masrur, Connie, Grace en Penny omdat ze me opvrolijkten.
November
In Indonesië zou ik ook Jeff Garner ontmoeten voor zijn aankomende film. Dus dat liep op niets uit... en eerlijk gezegd ging ik daar niet erg elegant mee om. Maar toen kregen we in Italië de kans om dat goed te maken, dus daar ging ik...
Drie dagen met uitzicht, frisse lucht, verven aan de rand van het Comomeer en geweldige gesprekken over de toekomst van mode.
December
Dit jaar vloog voorbij! In december heb ik veel lesgegeven, ervoor gezorgd dat ik veel vrienden heb gezien (mentale gezondheid!) en toch een verrassende hoeveelheid botanisch drukwerk kunnen doen.
Tot nu toe was alles wat je ziet grotendeels een one-woman show, met één assistent voor de verzending en mijn man die vanaf de zijlijn aanmoedigde. Van het bouwen van de website, het contact met jullie, het sourcen en importeren van materialen, het omgaan met bureaucratie en papierwerk, het schrijven van blogs en het doen van social media.
Het wordt te groot om alleen te doen, en dat zou ik ook niet moeten. Aan de andere kant, loslaten is niet eenvoudig, en uitbesteden aan de juiste mensen kost tijd en strategie. Daarvoor heb je ook vertrouwen en heel veel diepe ademhalingen nodig.
Dus dat is waar ik naar uitkijk in dit nieuwe jaar: ruimte maken zodat andere mensen zich bij ons kunnen aansluiten, en zodat ik me kan blijven concentreren op meer leren, zodat ik meer kan creëren.
Wat is jouw grootste inzicht uit 2023? Heb je iets geleerd waar je bijzonder trots op bent? Ik zou er graag over lezen in de टिप्पणियों.
0 reacties