Het is bijna het einde van het Gregoriaanse jaar. Wat een jaar is het geweest (op veel, zeer tegenstrijdige manieren). Ik heb het gevoel dat ik, voordat ik doelen voor 2024 ga stellen, eerst met dankbaarheid naar 2023 moet terugkijken. Na een paar goede jaren van echt (echt) hard werken, kan ik me nu richten op een gezonde thuis/werk-balans en ook tijd besteden aan mijn persoonlijke spirituele ontwikkeling.
Voordat ik begin met de hoogtepunten van elke maand, moet ik eerst JULLIE bedanken. De mensen die mijn website bezoeken, mijn berichten lezen en reageren of mij terugschrijven. Niemand wil in een vacuüm werken, en het is zo fijn om te weten dat we deze warme, voedende community hebben. Vooral toen de oorlog uitbrak en zoveel mensen bij mij informeerden, waardeer ik dat enorm.
Wat waren dit jaar de hoogtepunten op verfdgebied?
Januari
Een groot verfdproject: 12 met de hand geweven wollen sjaals rood verven met meekrapwortels. Dit was het vervolg op een heropvoering van het rood verven van geitenhuiden, een project voor PhD-student Daniel Sánchez Muñoz uit Spanje.
Februari
Ik bestudeerde aluminiumlactaat als een mordant, en heb wat monsters gemaakt met vegan wol om te zien of het een goed alternatief zou zijn voor gewone wol; ik maakte ook een gebedssjaal waar ik erg trots op ben.
Ik maakte de sampleboeken af die ik al het langst wilde maken.
De blog die aluminiumlactaat vergelijkt met andere aluminiumgebaseerde mordanten is hier te vinden.
Maart
Ik kreeg de vraag om deel te nemen aan een tentoonstelling over duurzaamheid in mode. Dat startte het project om meer dan 130 kleurstalen op zijde charmeuse te verven. Dit was veruit het meest ingewikkelde verfdproject dat ik heb gedaan en het zou me twee maanden kosten om het af te ronden.
In maart deed ik het grootste deel van de gele en groene kleuren.
April
April draaide helemaal om hectisch naar de finishlijn komen voor de tentoonstelling. Ik had het geluk dat twee dames kwamen helpen en ik haalde het. Maar kun je je voorstellen dat je zelfs 133 stalen moet strijken?
Je kunt meer foto’s en een video van deze tentoonstelling hier bekijken.
Mei
Een succesvolle workshop in Nederland, terug naar waar ik ben geboren. Amersfoort had prachtig weer en prachtige deelnemers die drie dagen natuurverven bij mij bestudeerden. Ik slaagde er zelfs in om Elly te ontmoeten die 100 meter van mij lesgaf.
Juni
De gelegenheid deed zich voor om aan te sluiten bij het atelier van Sandrine Rozier voor een intensieve groepsinspanning om meer dan 50 tinten in natuurlijke verven te repliceren uit het receptenboek van Paul Gout, 18e-eeuwse Meesterverver. Ik ontmoette Dominique Cardon wiens werk ik al jarenlang een groot fan van ben.
Het waren 5 dagen hard werken en het was grotendeels in het Frans, wat uitdagend was (vooral als je gehoor achteruitgaat). Kijk eens naar dat feest van kleur daar.
Je kunt alles over dat bezoek lezen hier.
Juli
In juli werd ik gevraagd te werken aan een project dat al lang in mijn hoofd leefde: monsters recreëren van de kleuren die in de Joodse teksten worden genoemd.
Deze monsters zullen hangen in de vaste presentatie van de Ptil Tekhelet-tentoonstelling over bijbelse verven. Ptil Tekhelet is in Israël en zet zich in voor de creatie en educatie rond murexverf.
De wol die ik gebruikte is een replica van 18e-eeuws laken (broadcloth).
Ik zou dit opnieuw maken met wol die dichter bij zou liggen bij wat oorspronkelijk gedragen werd in de periode van de Eerste en Tweede Tempel, maar dat is misschien een project voor 2024.
Lees meer over deze kleuren hier.
Augustus
We reisden als gezin naar Mexico. Ik gaf een week les in San Miguel de Allende en de rest van die maand werd besteed aan reizen en het bezoeken van vrienden in Mexico.
Het was het langste avontuur dat we in het buitenland hebben gehad en het was geweldig. (Ik doe er alles aan om augustus in Israël te vermijden, het is zo HEET).
De workshop had een geweldige groep met enkele terugkerende studenten (het is ZO fijn) en sommige studenten die naar San Miguel kwamen, zullen nu ook in mei 2024 bij mij in Nederland aansluiten.
In augustus startten we ook de ansichtkaartenruil die nog steeds loopt.
September
Een jetlag, bijwerken van studiowerk, een bruiloft en een overvloed aan Joodse feestdagen — het was een intensieve maand maar we hebben het gehaald.
Op verftgebied niet veel om te delen, maar ik zal de gekleurde draden delen die ik maakte voor een Judaïca-ontwerper. Ik hou van die gekke kleuren. Ik begon ook met het verven van mijn eigen doeken (omdat de schoenmaker op blote voeten loopt) en ik had een kleine privéworkshop voor een lieve dame die meubels ontwerpt van katoenen touw.
Oktober
Op 7 oktober werden we wakker van het geluid van raketten en alarmen. Die avond werd ons atelier door een raket getroffen. Een paar dagen later werd ik opgeroepen om tzitzit legergroen te verven voor onze soldaten. Na een mislukte poging het natuurlijk te doen met granaatschillen, moest ik vanwege het grote volume en de tijdsdruk overschakelen op synthetische kleurstoffen. Uiteindelijk heb ik 1100 shirts geverfd.
Dit is het moment om iedereen te bedanken die gedoneerd heeft zodat we alle shirts, de kleurstoffen en de spullen konden krijgen en de shirts konden brengen waar ze nodig waren.
Je kunt meer over dat project lezen hier.
In oktober zou ik ook naar Indonesië reizen om de geweldige EcoPrinting-community op Java te ontmoeten en ermee te werken. Die vlucht werd gecanceld vanwege de oorlog, maar ze lieten me toch voelen dat ik deel uitmaakte van het festival en ik hou van mijn vrienden Inen, Masrur, Connie, Grace en Penny voor hun steun.
November
In Indonesië zou ik ook Jeff Garner ontmoeten voor zijn komende film. Dus dat ging niet door... en eerlijk gezegd was ik daar niet erg elegant in. Maar daarna kregen we de kans om het goed te maken in Italië, dus daar ging ik heen...
Drie dagen met uitzichten, frisse lucht, verven aan de oever van het Comomeer en geweldige gesprekken over de toekomst van mode.
December
Dit jaar is zo snel gegaan! In december heb ik veel lesgegeven, ervoor gezorgd dat ik veel vrienden heb gezien (mentale gezondheid!) en ik slaagde erin om een verrassende hoeveelheid botanisch printen in te passen.
Tot nu toe is alles wat je ziet vrijwel een eenmansshow geweest, met één assistent voor verzending en mijn man die vanaf de zijlijn aanmoedigt. Van het bouwen van de website, communiceren met jullie, het sourcen en importeren van materialen, omgaan met bureaucratie en papierwerk, het schrijven van de blogs tot het doen van sociale media.
Het wordt te groot om alleen te doen, en dat zou ik ook niet moeten. Aan de andere kant: loslaten is niet makkelijk, en uitbesteden aan de juiste mensen kost tijd en strategie. Het vraagt om vertrouwen en veel diepe ademhalingen ook.
Dat is waar ik naar uitkijk het komende jaar: ruimte maken voor andere mensen om zich bij ons te voegen, en zodat ik me kan blijven concentreren op het leren zodat ik meer kan creëren.
Wat is jouw grootste inzicht van 2023? Heb je iets geleerd waar je bijzonder trots op bent? Ik lees het graag in de reacties.
0 reacties