Vorig jaar deelde ik per maand wat er gebeurde in mijn jaar met natuurlijke verfstoffen. Het was voor mij een oefening in dankbaarheid, een kans om stil te staan bij wat ik had bereikt. Mijn innerlijke criticus bagatelliseert mijn inspanningen vaak, en mijn geheugen is vluchtig, dus even de tijd nemen om de schoonheid van de resultaten en de contacten die ik heb gelegd te waarderen is het beste tegengif. Daarom wil ik dezelfde oefening nog eens doen, dus kijk met me mee terug op wat er in 2024 gebeurde bij Dekel Dyes, en laten we deze successen samen vieren, dit had ik niet zonder jou kunnen doen!
Januari
In januari gaf ik een cursus natuurlijke verfstoffen aan twee ontwerpers die natuurlijke verfstoffen in hun collecties wilden verwerken. Ik werk graag met kleine, gerichte groepen die een duidelijke visie hebben op wat ze nodig hebben. We verkenden verftechnieken voor cellulosevezels, wat een mooie uitdaging was.
Een hoogtepunt van de maand was een verrassingsbezoek van mijn moeder, helemaal uit Nederland, voor mijn verjaardag. Het was de eerste keer dat ze mijn atelier van binnen zag, en dat samen met haar delen was ontzettend bijzonder.
Februari
Februari was een maand van experimenten in het atelier. Ik werkte met printpasta's en verfde shirts voor mijn garderobe. Ook probeerde ik kakishibu, gefermenteerde kaki-inkt, als houtafwerking, een aanrader! Daarnaast experimenteerde ik met een verftechniek voor gemêleerd garen, en dat pakte prachtig uit. Als ik maar kon breien, zou het garen zo'n mooie shawl zijn!
Dat gezegd hebbende, waren februari en maart lastige maanden voor mijn productiviteit. Mijn hoofd zat op andere plekken, en ik moest me overgeven aan een rustiger tempo.
Maart
In maart richtte ik me op het testen van uienhuidextracten en het toevoegen ervan als product aan de webshop. Een bijzondere bezoeker in het atelier was Nachum Ben Yehuda, een expert in bijbelse weefsels en vlas. Onze samenwerking begon toen, en ik vertel er binnenkort graag meer over.
Deze maand was zwaar voor mijn land, en ik zocht troost in mijn indigo-vat. Daar mee bezig zijn bracht rust en helderheid. Als ik terugkijk op het decennium sinds ik begon met natuurlijk verven, ben ik enorm dankbaar voor hoe deze reis mijn leven heeft veranderd, niet alleen door kleur, maar ook door de ongelooflijke mensen die ik over de hele wereld heb ontmoet.
April
April was een levendige maand! Ik maakte een regenboogserie op zijde-borduurgaren voor een presentatie over het curriculum. Irit Dulman, de meester van eco-printen, bezocht het atelier met vrienden, en samen werkten we aan het bereiken van het perfecte meekraprood.
Een tijdlang probeerde ik Pantone-kleuren met natuurlijke verfstoffen na te maken. Hoewel het proces fascinerend was, bleek het te arbeidsintensief voor de lauwe reactie die het kreeg, dus heb ik dat project voor nu opzijgelegd.
Nog een mooie verrassing: een stroom ansichtkaarten uit Indonesië viel op mijn deurmat. Dank jullie wel, vrienden!
Mei
Mei was een wervelwind van activiteit en plezier! Dit vulde de maand:
- Een workshop over het natuurlijk verven van leer in het atelier.
- Een wede-verfproject met Nachum Ben Yehuda, waarbij verschillende soorten kuipen werden verkend.
- Een weekendje weg naar het Meer van Galilea voor wat broodnodige ontspanning.
- Een reis naar Nederland om twee prachtige workshops te geven bij Katoendrukkerij de Volmolen in Amersfoort. Werken met verse wouw was daar voor mij een primeur, en de stralende gelen die we bereikten blijven me nog steeds doen dromen.
In Nederland zijn gaf me ook de kans om tijd met mijn familie door te brengen, een hartverwarmende en verkwikkende ervaring.
Ik sloot de maand mei af met wat houtafwerkingsexperimenten voor twee meubelontwerpers en een nieuwe marmeringstechniek voor indigo, en als ik erop terugkijk, weet ik niet hoe ik het allemaal heb weten in te passen.
Juni
In juni kreeg ik de opdracht om wol Londrins Seconds (Franse broadcloth-replica) te verven voor bekleding, voor de creatie van een uniek meubelstuk dat te zien zou zijn op het jaarlijkse kunstmanifest 'Fresh Paint' in Tel Aviv. Geen kleinigheid, want de ontwerpers wilden een specifieke kleur en ik doorliep verschillende versies voordat het precies goed was.
Ik wist niet eens dat yogabroeken bestonden, totdat de eigenaar van Malaika Padma naar het atelier kwam om te leren hoe je ze verft.
Juli
De openingsavond van de Fresh Paint Art Show, waar mijn samenwerking met Baalot Melacha werd getoond, en meteen daarna vloog ik voor de tweede keer naar Nederland om les te geven. De kleuren, en het weer, lieten me zingen.
Augustus
Normaal gesproken zorgen we ervoor dat we ergens naartoe gaan in augustus, om te ontsnappen aan de verschroeiende zomerhitte die we hier hebben. Dit jaar gingen mijn plannen volledig in rook op door een totaal gebrek aan vluchten, dus bleven we thuis. Daardoor ben ik nu alleen maar vastberadener om dat nooit, maar dan ook nooit meer te doen. Ik kan niet zeggen dat ik iets nuttigs heb gedaan, maar ik kan je desgevraagd wel alles vertellen over mijn nieuwe systeem voor het opbergen van beddengoed...
September
Hoera! Mijn jongste zoon weer op school betekende dat ik zonder schuldgevoel tijd in het atelier kon doorbrengen, en ik ging meteen weer aan het werk.
Een prachtige opdracht voor een gebedsmantel (tallit) van wol leverde pure magie op toen deze werd opengevouwen.
Ik verfde ook vier meter handgeweven zijde en katoen in een diep paars, en een shirt in meekraprood voor mijn moeder. Daarna bracht ik mijn stof naar een kleermaker en zij ontwierp een chique maar bescheiden jurk (bekijk de foto's).
En toen: nog meer vliegen.
Eerst naar Nederland voor een familiereünie, daarna rechtstreeks naar Boston en vervolgens Nashville voor de rode loper-première van 'Let Them Be Naked', de baanbrekende documentaire over giftige mode, van ontwerper Jeff Garner. Mijn eerste keer in de Verenigde Staten, buiten een luchthaven om!
Oktober
Wat een wervelwind bleek oktober te zijn! Mijn reis begon in Bogor met een bezoek aan Nisa en Masrur van het Arae-team, als ik het zelf mag zeggen een van de beste eco-printers ter wereld. Masrur leerde me hoe ik mijn prints op leer kon verbeteren en we hadden een geweldige tijd. Arae maakt prachtige ecoprint-kleding, tassen en meer, en hun winkel voelt als een snoepwinkel voor ecoprint.
Daarna volgde een autorit naar Jakarta, waar ik het genoegen had om Inen Kurnia en haar team eindelijk persoonlijk te ontmoeten, een moment waar al jaren naartoe was gewerkt. Ik was te gast op het Indonesian Eco Print Festival, samen met 350 geweldige Indonesische drukkers. De energie was uitzinnig, een bruisende broedplaats van talent, creativiteit en enthousiasme, anders dan alles wat ik ooit heb meegemaakt. Ik hoop dat andere landen dit voorbeeld volgen en zich ook gaan organiseren in culturele en sociale evenementen.
De Australische ecoprinter en verver Penny Jewel was ook op dit festival aanwezig, en gaf met haar enorme reiservaring broodnodige en waardevolle informatie over de Indonesische cultuur. Ik heb zoveel prachtige, liefdevolle mensen ontmoet, en ik 100% ben door deze ervaring een beter mens geworden.
Van Jakarta vertrok een kleine groep van ons voor een onvergetelijke roadtrip naar Pekalongan en Yogyakarta. Onderweg bezochten we het indigo-atelier van mijn vriendin Eyster, waar zij haar eigen indigoplanten teelt en indigo-batiktextiel maakt.
Voor de lunch werden we in het Bemberg-atelier ontvangen door de elegante en genereuze Bu Fitri, die mij linnend/bemberg stof met teakbladerenprint cadeau deed. Ik ben zo bang om er iets van te verspillen dat ik niet kan beslissen wat ik ervan zal maken! We zagen een demonstratie van echte shibori, niet die rubberband-onzin die ze als de echte proberen te verkopen, en namen een kijkje in het indrukwekkende verfatelier in de tuin.
In Pekalongan bezochten we CraftDenim, een opmerkelijk duurzaam fairtrade-initiatief dat handgeverfde indigo verwerkt in prachtige denimstoffen. Onze reis werd bekroond met een verblijf in het schitterende Sidji-hotel.
Voor onze volgende vlucht bracht onze groep een hele dag door met Bu Evi, voor het bedrukken van leer op geitenhuiden, met prachtige kleurrijke resultaten. Ik kijk uit naar de schoenen en sandalen die van al deze schitterende materialen worden gemaakt.
November
Ons avontuur ging verder toen we van Java naar Bali vlogen, en daarna naar Sumba, waar we ons onderdompelden in de rijke tradities van natuurlijk verven en weven.
Een verrassingsbezoek aan ikatkunstenaar Kornelis Ndapakamang was de kers op de taart, we konden zien hoe indigo-pasta wordt gemaakt en hoe hij zijn meesterwerken creëert.
De ervaring was niets minder dan transformerend. Het zien van de toewijding en het vakmanschap achter de Indonesische textielambachten verdiepte mijn respect voor deze eeuwenoude tradities. Ik voel me enorm dankbaar dat ik deel mocht uitmaken van deze once-in-a-lifetime reis.
Van Sumba stapte ik op een ander vliegtuig naar Timor-Leste, een jonge en levendige democratie. Hier sloot ik me aan bij het inspirerende team van ReLoka, een ngo die zich inzet voor het bevorderen van traditioneel vakmanschap als weg naar duurzame bestaansmiddelen. Samen stelden we een protocol voor natuurlijk verven op, ontwikkelden we werkprocessen en introduceerden we methoden om resultaten te volgen. Het team beheerste het maken van diverse tinten natuurlijke verfstoffen op katoen, en werkte onvermoeibaar om indrukwekkende resultaten te bereiken. Leden van het team deelden met mij hoe ze zwart garen maken door te verven in modder, en ik zal hier en over Timor-Leste een aparte post aan wijden.
December
Terug naar mijn gewone leven, terwijl ik de gebeurtenissen van oktober en november aan het verwerken was. Ik miste mijn man en kinderen, en een maand van huis weg zijn is niet alleen maar leuk en gezellig. Natuurlijk lag er ook een berg werk op me te wachten in het atelier, dus het duurde even voordat ik daar doorheen was (letterlijk: ik heb alles schoongemaakt en veel dingen weggegooid die overbodig waren).
Ik kijk nog altijd met veel plezier naar de textielstukken die ik mee terug heb genomen, ze hebben waarschijnlijk nog wat tijd nodig voordat ik kan bepalen wat hun doel in het leven is. Het mooiste ikat hangt nu aan de muur in mijn woonkamer, zodat ik er vaak naar kan kijken en de vaardigheid kan bewonderen.
Ik schreef een blog over de Indonesische verfstoffen waarover ik had geleerd en stelde een congresvoorstel op.
Een cursist kwam voor een workshop en leerde hoe ze rotan kon verven voor haar mandenvlechtwerk, met natuurlijke verfstoffen. De laatste week van december staat in het teken van het uitwerken van de contouren van 2025 zoals ik het graag zou zien, en van het creëren van betere systemen die het gedoe van het runnen van de webshop uit handen nemen, zodat ik meer tijd overhoud voor waar ik beter in ben: schrijven, fotografie en verven.
Terugkijkend: ik heb zeker veel vlieguren gemaakt! Ik heb het geluk gehad veel tijd met mijn familie door te brengen, wat niet vanzelfsprekend is als je in een ander land woont, en onder de 2024 omstandigheden van beperkte vluchten was dat een wonder. Dit alles zou niet mogelijk zijn zonder de onwrikbare steun van mijn man, die thuis de boel draaiende houdt, inclusief alle huisdieren, terwijl ik weg ben.
Aan degenen die ik tijdens het reizen 'live' heb ontmoet, het was zo leuk om jullie te zien en met jullie te praten. Mijn leven is rijker door jullie.
0 reacties