2024 in natuurlijke kleurstoffen.

Vorig jaar deelde ik een maand-tot-maand verslag van mijn jaar met natuurlijke kleurstoffen. Het was een dankbaarheidsoefening voor mij—een kans om stil te staan bij wat ik bereikt heb. Mijn innerlijke criticus verkleint vaak mijn inspanningen, en mijn geheugen is vluchtig, dus even de tijd nemen om de schoonheid van de resultaten en de verbindingen die ik heb gemaakt te waarderen is het beste tegengif. Daarom wil ik dezelfde oefening nogmaals doen: ga met me mee terwijl ik terugkijk op wat er in 2024 bij Dekel Dyes gebeurde, en laten we deze successen samen vieren—dit had ik niet zonder jullie kunnen doen!

Januari

In januari gaf ik een cursus natuurlijk verven aan twee ontwerpers die natuurlijke kleurstoffen in hun collecties wilden opnemen. Ik hou ervan om met kleine, gerichte groepen te werken die een duidelijke visie hebben op wat ze nodig hebben. We verkenden verftechnieken voor cellulosevezels, wat een lonende uitdaging was.

Een hoogtepunt van de maand was een verrassingsbezoek van mijn moeder, helemaal uit Nederland, voor mijn verjaardag. Het was de eerste keer dat ze mijn studio van binnen zag en het met haar kon delen was ongelooflijk speciaal.

Februari

Februari was een maand van experimenten in de studio. Ik experimenteerde met printpasta's en verfde shirts voor mijn garderobe. Ik probeerde ook kakishibu (gefermenteerde kaki-kleurstof) als houtafwerking—zeer aan te raden! Daarnaast experimenteerde ik met een gemêleerde garendyeertechniek die prachtig uitpakte. Als ik maar kon breien—dat garen zou zo'n mooie sjaal maken!

Dat gezegd hebbende, februari en maart waren moeilijke maanden voor productiviteit. Mijn hoofd was op andere plekken, en ik moest me overgeven aan een langzamer tempo.

Maart

In maart richtte ik me op het testen van uienhuidextracten en voegde ik ze als product toe aan de webshop. Eén bijzondere bezoeker in de studio was Nachum Ben Yehuda, een expert in Bijbelse weefsels en vlas. Onze samenwerking begon toen, en ik kijk ernaar uit binnenkort meer hierover te delen.

Deze maand was zwaar voor mijn land, en ik zocht troost in mijn indigo-vat. Puzzelen ermee bracht rust en helderheid. Terugkijkend op het decennium sinds ik begon met natuurlijk verven, ben ik diep dankbaar voor hoe deze reis mijn leven heeft veranderd—niet alleen met kleur, maar ook door de ongelooflijke mensen die ik over de hele wereld heb ontmoet.

April

April was een levendige maand! Ik maakte een regenboogserie op zijdegaren voor borduurwerk voor een curriculumpresentatie. Irit Dulman, de meesteres van eco-printing, bezocht de studio met vrienden en we werkten aan het bereiken van de perfecte madderrood.

Een tijdlang probeerde ik Pantone-kleuren te recreëren met natuurlijke kleurstoffen. Hoewel het proces fascinerend was, bleek het te arbeidsintensief voor de lauwe respons die het ontving, dus heb ik dat project voor nu op de plank gelegd.

Nog een aangename verrassing: een stroom ansichtkaarten uit Indonesië arriveerde bij mijn deur. Dank jullie wel, vrienden!

Mei

Mei was een wervelwind van activiteit en vreugde! Dit vulde de maand:

• Een workshop over natuurlijk verven van leer in de studio.
• Een woad-verfproject met Nachum Ben Yehuda, waarbij we verschillende vattypes onderzochten.
• Een weekendje weg aan de Kinneret voor broodnodige ontspanning.
• Een reis naar Nederland om twee prachtige workshops te geven bij Katoendrukkerij de Volmolen in Amersfoort. Werken met verse weld daar was een primeur voor mij, en de stralende gele tinten die we bereikten doen me nog steeds dromen.

In Nederland zijn gaf me ook de kans tijd met mijn familie door te brengen—een voedende en verkwikkende ervaring.

Ik beëindigde de maand mei met enkele houtafwerkingsexperimenten voor twee meubelontwerpers en een nieuwe marmeringstechniek voor indigo; achteraf vraag ik me af hoe ik het allemaal heb ingepast.

Juni

In juni kreeg ik de opdracht wol Londrins Seconds (replica French broadcloth) te verven voor stoffering, om een uniek meubelstuk te creëren dat getoond zou worden tijdens de jaarlijkse curated art manifestatie 'Fresh Paint' in Tel Aviv. Geen kleine klus, want de ontwerpers wilden een specifieke kleur en ik ging door meerdere versies voordat we het goed hadden.

Ik wist niet dat yogabroeken een ding waren totdat de eigenaar van Malaika Padma naar de studio kwam om te leren hoe ze te verven.

Juli

Opening night van de Fresh Paint Art Show, waar mijn samenwerking met Baalot Melacha werd tentoongesteld, en daarna vloog ik meteen daarna voor de tweede keer naar Nederland om les te geven. De kleuren (en het weer) lieten me zingen.

Augustus

Gewoonlijk zorg ik dat we in augustus ergens heen gaan, om te ontsnappen aan de ondraaglijke zomerse hitte hier. Dit jaar werden mijn plannen verstoord door een totaal gebrek aan vluchten, dus bleven we thuis, en dat heeft me nu alleen maar vastbeslotener gemaakt om dat nooit meer te doen. Ik kan niet zeggen dat ik iets nuttigs gedaan heb, maar ik kan je wel vertellen over mijn nieuwe opbergsysteem voor lakens als je wilt...

September

Hoera! Mijn jongste zoon weer op school betekende dat ik schuldvrije tijd in de studio kon hebben en ik ging meteen weer aan het werk.

Een prachtige opdracht voor een gebedssjaal (tallit) op wol creëerde pure magie toen hij geopend werd.

Ik verfde ook vier meter handgeweven zijde en katoen in een diepe paarse kleur, en een blouse in madderrood voor mijn moeder. Daarna bracht ik mijn stof naar een coupeuse en zij ontwierp een chique maar bescheiden jurk (bekijk de foto's).

En toen: weer vliegen.

Eerst naar Nederland voor een familiebijeenkomst, daarna rechtstreeks naar Boston en vervolgens naar Nashville voor de rode loper première van 'Let Them Be Naked', de baanbrekende documentaire over giftige mode, door ontwerper Jeff Garner. Mijn eerste keer in de Verenigde Staten (buiten een luchthaven)!

Oktober

Wat een wervelwind werd oktober! Mijn reis begon in Bogor met een bezoek aan Nisa en Masrur van het Arae-team, een van de beste ecoprintbedrijven ter wereld als ik het mag zeggen. Masrur leerde me hoe ik mijn prints op leer kon verbeteren en we hadden een geweldige tijd. Arae maakt prachtige ecogeprinte kleding, tassen en meer, en hun winkel voelt als een ecoprint snoepwinkel.

Daarna een autorit naar Jakarta, en had ik het genoegen EINDELIJK Inen Kurnia en haar team persoonlijk te ontmoeten, wat een moment was dat jaren in de maak is. Ik was gast op het Indonesian Eco Print Festival, waar ik meedeed met 350 ongelooflijke Indonesische printers. De energie was wild—een zoemende bijenkorf van talent, creativiteit en enthousiasme, anders dan alles wat ik ooit heb meegemaakt. Ik hoop dat andere landen dit zullen volgen en zichzelf gaan organiseren in culturele en sociale evenementen.

De Australische ecoprinter en verver Penny Jewel was ook op dit festival en leverde waardevolle informatie over de Indonesische cultuur vanuit haar uitgebreide reiservaring. Ik ontmoette zoveel prachtige, liefdevolle mensen, en ik kwam 100% uit deze ervaring als een beter mens.

Vanuit Jakarta ondernamen een klein groepje van ons een onvergetelijke roadtrip naar Pekalongan en Yogyakarta. Onderweg bezochten we de indigo-workshop van mijn vriendin Eyster, waar ze haar eigen indigo planten kweekt en indigo batiktextiel maakt.

Voor de lunch werden we ontvangen in de Bemberg-studio door de elegante en gulle Bu Fitri, die me linnen/bemberg-stof cadeau gaf bedrukt met teakbladeren. Ik ben zo bang om iets ervan te verspillen dat ik niet kan beslissen wat ik ervan moet maken! We zagen een demonstratie van echte shibori (niet dat rubberbandgezever dat ze proberen te verkopen als het echte werk) en kregen een blik op de indrukwekkende verfstudio in de tuin.

In Pekalongan bezochten we CraftDenim, een opmerkelijk duurzaam fairtrade-initiatief dat handgeverfde indigo in prachtige denimstoffen weeft. Onze reis werd bekroond met een verblijf in het adembenemende Sidji hotel.

Voor onze volgende vlucht bracht onze groep een hele dag door met Bu Evi, voor leerprinten op geitenhuiden, met mooie kleurrijke resultaten. Ik kijk uit naar de schoenen en sandalen die van al deze prachtige materialen worden gemaakt.

November

Ons avontuur ging verder toen we van Java naar Bali vlogen, en daarna naar Sumba, waar we ons onderdompelden in de rijke tradities van natuurlijk verven en weven.

__Een verrassingsbezoek aan ikat-kunstenaar Kornelis Ndapakamang was de kers op de taart; we konden zien hoe indigo-pasta wordt gemaakt en hoe hij zijn meesterwerken creëert.

De ervaring was niets minder dan transformerend. Het getuige zijn van de toewijding en het vakmanschap achter Indonesische textieltradities deed mijn respect voor deze eeuwenoude gebruiken groeien. Ik voel me diep dankbaar dat ik deel mocht uitmaken van deze once-in-a-lifetime reis.

Van Sumba nam ik een ander vliegtuig naar Timor Leste, een jonge en vibrante democratie. Hier sloot ik me aan bij het inspirerende team van ReLoka, een NGO die zich inzet om traditionele ambachten te promoten als weg naar duurzame bestaansmiddelen. Samen stelden we een protocol voor natuurlijk verven op, ontwikkelden we workflows en introduceerden we methoden om resultaten bij te houden. Het team leerde hoe ze diverse tinten natuurlijke kleurstoffen op katoen konden maken en werkte onvermoeibaar om indrukwekkende resultaten te bereiken. Leden van het team deelden met mij hoe ze zwart garen maken door modderverven en ik zal hier en over Timor Leste een aparte post aan wijden.

December

Terug naar mijn gewone leven, het verwerken van de gebeurtenissen van oktober en november. Ik miste mijn man en kinderen, en een maand van huis zijn is niet alleen maar plezier en gelach. Natuurlijk lag er bergen werk te wachten in de studio, dus dat nam even de tijd om op te ruimen (letterlijk: ik heb alles schoongemaakt en veel dingen weggegooid die overbodig waren).

Ik kijk nog steeds liefdevol naar de textiel die ik mee terugbracht; ze zullen waarschijnlijk nog wat tijd nodig hebben voordat ik kan beslissen wat hun bestemming is. Het mooiste ikat hangt momenteel aan de muur in mijn woonkamer zodat ik er vaak naar kan kijken en het vakmanschap kan bewonderen.

Ik schreef een blog over de Indonesische kleurstoffen die ik heb geleerd en stelde een conferentievoorstel op.

Een student kwam voor een workshop en zij leerde hoe ze rotan moet verven voor haar manden, met gebruik van natuurlijke kleurstoffen. De laatste week van december zal gewijd zijn aan het uittekenen van de contouren van 2025 zoals ik het graag zie, en het creëren van betere systemen die het gedoe van het runnen van de webshop uitbesteden—zodat ik meer tijd overhoud voor waar ik beter in ben: schrijven, fotografie en verven.

Terugkijkend__: Ik heb zeker mijn frequent flyer miles bij elkaar gevlogen! Ik had het geluk veel tijd met mijn familie door te brengen, wat geen vanzelfsprekendheid is als je ver van elkaar woont, en gezien de omstandigheden in 2024 met beperkte vluchten was het een wonder. Dit alles zou niet mogelijk zijn zonder de niet aflatende steun van mijn man, die het thuisfront draaiende houdt inclusief alle huisdieren, terwijl ik weg ben.

Aan degenen die ik 'live' heb ontmoet tijdens het reizen: het was zo leuk jullie te zien en met jullie te praten. Mijn leven is rijker door jullie.